سلام به همه ی دوستای خوبم،چه اونایکه رفتن از بینمون چه اونایی که هنوز هستیم در خدمتشون.تو یکسالی که تو انجمن معدن در خدمتتون بودم تمام تلاشمو کردم تا یه سری از کم و کاستای دانشکده برطرف بشه.

تلاشم بر این بود که روابط اجتماعی بین دانشجوهارو بیشتر کنم،با اجرای انواع مسابقات و کلاس ها و...خداروشکر تا حدودی به این خواستم رسیدم،مخصوصا تو مسابقه نجات تخم مرغ که برای اولین بار برگزار شد و شرکت کننده زیادی از تمام رشته ها داشتیم.تو این مدتیکه بودم اگه کسی رو ناراحت کردم یا به هر نحوی اذیت شدین عذرخواهی میکنم.بعد از من همه زحمتا افتاده گردن مهندس موسوی،ایشالا به امید روزای بهتر.امیدوارم آرزوهاتون با حکمت خداوند یکی باشه.یاعلی

علیرضا نوریان.دانشجوی سال آخر مهندسی استخراج معدن